Loading...

Άρης Σπηλιωτόπουλος: «Δεν αποδέχομαι να μπω στη λογική ότι ήταν αναπόφευκτο το μνημόνιο»



Το μνημόνιο μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν όταν κέρδισε τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου, είχε πάρει μέτρα τα οποία εμείς ζητήσαμε να είχαν ληφθεί πολύ νωρίτερα, λέει στο attikinews ο πρώην υπουργός Άρης Σπηλιωτόπουλος, σε μια αποκαλυπτική όσο και εκ βαθέων συνέντευξη, τονίζοντας παράλληλα για την κυβέρνηση Καραμανλή πως θα μπορούσε να ήταν πιο τολμηρή σε κάποιες αποφάσεις, όπως τη προάσπιση των συμφερόντων της χώρας το 2008 που καιγόταν η Αθήνα.

Στον Παναγιώτη Μίχο


Έχετε προκρίνει ως ιδανικό ιδεολογικοπολιτικό στίγμα το «κοινωνικό κέντρο». Υφίσταται στην Ελλάδα τέτοιος χώρος;

Δεν έχει σημασία ο όρος που θα χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει μια συγκεκριμένη κοινωνικοπολιτική τάση ή χώρο. Κάποτε κατηγορήθηκα γιατί θεώρησαν ότι κατασκεύασα την έννοια του μεσαίου χώρου. Αργότερα, οι ίδιοι που με επέκριναν, χρησιμοποίησαν όρους όπως το «κοινωνικό κέντρο». Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι στην εποχή μας υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεν μπορούν να προσδιοριστούν με βάση τις ετικέτες του παρελθόντος. Δεν αισθάνονται ότι οι παραδοσιακές έννοιες «δεξιά» και «αριστερά» έχουν κάποια πρακτική ή ουσιαστική σημασία. Είναι άνθρωποι μορφωμένοι, υψηλής Παιδείας, με μεγάλες αναζητήσεις που κάτω από την παγκόσμια τάση της έκρηξης της τεχνολογίας, της παγκοσμιοποίησης και των κοινωνικών συνεπειών που αυτή έχει επιφέρει, στέκονται πάνω από την επίπεδη διάκριση των κομμάτων και προσδιορίζονται με βάση το σύγχρονο και κυρίως αναζητούν λύσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Αυτοί είναι οι πολίτες που προσδιορίζονται ανάλογα με τις πρακτικές λύσεις. Στα ζητήματα της ασφάλειας πχ., μπορεί να θέλουν μια αποτελεσματική λύση, άρα κάποιος παραδοσιακός πολιτικός αναλυτής θα έλεγε ότι είναι παραδοσιακοί δεξιοί. Την ίδια στιγμή όμως θέλουν ένα κοινωνικό σύστημα και μια Παιδεία, η οποία να στέκεται πολύ πιο κοντά στις σύγχρονες κοινωνικές προκλήσεις, άρα με την παλιά πολιτική έννοια του όρου θα χαρακτηρίζονταν αριστεροί. Προφανώς δεν έχουν κρίση ταυτότητας αυτοί οι πολίτες, δηλαδή ότι μία είναι δεξιοί και μία αριστεροί. Είναι άνθρωποι σύγχρονοι και αυτοί είναι οι πολίτες του μεσαίου χώρου.

Όταν αναφέρομαι σε μεσαίο χώρο δεν εννοώ τη μέση του επίπεδου άξονα, αλλά σε ένα πολύ μεγάλο χώρο που στέκεται πάνω και πέρα από τον επίπεδο άξονα και είναι ο εφαπτόμενος κύκλος της τριγωνοποίησης της πολιτικής, η οποία παρουσιάζεται εξαιτίας των σύγχρονων κοινωνικών προκλήσεων. Στις μέρες μας, εξάλλου, δεν έχει σημασία να προσδιορίζεσαι ως αριστερός ή δεξιός, αλλά κατά πόσο είσαι λαϊκιστής ή πραγματιστής. Ο λαϊκισμός ενυπάρχει σε όλους τους πολιτικούς χώρους όπως και ο πραγματισμός. Εάν δούμε το
Brexit, τη νίκη του Τραμπ και τη νίκη της ακροδεξιάς στην Ευρώπη, πλέον προσδιοριζόμαστε πάνω στο λαϊκισμός ή εκσυγχρονισμός.


Μήπως, τότε, ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος να αντιληφθεί αυτό τον χώρο που προσδιορίσατε, λόγω των διαφορετικών κοινωνικοπολιτικών συνθηκών; Πρόκειται για μια ευημερούσα εποχή, με τα πολιτικά κόμματα να βρίσκονται ακόμα σε φάσης ακμής και όχι χρεοκοπίας.


Στην πολιτική σημασία έχει να μπορείς να προβλέπεις. Να περπατάς ένα δρόμο και να ζητάς από τους άλλους να τον ακολουθήσουν. Προφανώς βλέπαμε αυτό που ερχόταν. Η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών δεν είχε εξοικειωθεί με την έννοια του μεσαίου χώρου και γι’ αυτό υπήρχαν αντιδράσεις. Έρχεται το σήμερα όμως και δικαιώνει πλήρως αυτό που βλέπαμε τότε. Στη ζωή πρέπει να είσαι Προμηθεύς και όχι Επιμηθεύς.


Ένα τμήμα της ΝΔ αναφέρεται συχνά υποτιμητικά στον μεσαίο χώρο, θεωρώντας ότι αποϊδεολογικοποιεί το στίγμα του κόμματος. Τι λέτε γι αυτό;


Όσοι υποστηρίζουν κάτι τέτοιο θα πρέπει να κάνουν μια γενναία αυτοκριτική για το πώς είναι δυνατόν η κοινωνική συγκυρία να τους βοήθησε να κερδίσει η ΝΔ τις εκλογές και σε τρία χρόνια να φύγει τόσο άγαρμπα από την εξουσία. Κράτησε μόνο τρία χρόνια η διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και αυτό δείχνει ακριβώς την αποτυχία των πολιτικών της στροφής στη λαϊκή δεξιά και της επιστροφής σε φλάμπουρα και ετικέτες του παρελθόντος. Είτε με στατική είτε με δυναμική ανάλυση, διαπιστώνεται πως οι πολίτες που προσδιορίζονται ότι κινούνται ανάμεσα στα δύο εκάστοτε μεγάλα κόμματα, είναι αυτοί που δίνουν την εξουσία σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Άρα, όσοι τους απαξιώνουν τους, στην πραγματικότητα καταδικάζουν το κόμμα τους να παίρνει αφενός ένα καθαρό ιδεολογικό ποσοστό, αφετέρου όμως χωρίς καμία δυναμική και προοπτική εξουσίας. Γιατί αυτό το 5 – 10 - 15% των συμπολιτών μας που προσδιορίζονται στον μεσαίο χώρο δίνει την εξουσία. Μιλώντας υποτιμητικά γι αυτό το ποσοστό, είναι σαν να θέλουν να είναι καθηλωμένο το κόμμα τους στην αντιπολίτευση. Επιπλέον, πάσχουν από ιδεολογική ανία. Ανήκουν σε μια παράταξη που έχει προσδιοριστεί ως φιλελεύθερη. Φιλελεύθερος είναι αυτός που πιστεύει στην ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, στην ελεύθερη πρωτοβουλία και στην οικονομία της αγοράς. Άρα είναι φίλος της ελευθερίας και εχθρός του δογματισμού.


Σ’ αυτό που λέτε, όμως, κάποιος μπορεί να αντιτείνει ότι το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων της ΝΔ αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί.

Αυτοπροσδιορίζονται ως δεξιοί με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Είναι πιο εύκολο για κάποιους να χρησιμοποιήσουν ετικέτες του παρελθόντος για να αποκτήσουν ταυτότητα στο σήμερα. Αυτό το κάνουν κάποιοι συμπολίτες μας, κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας. Ωστόσο, εμείς πρέπει να χρησιμοποιούμε όρους εμπροσθοβαρείς και κυρίως έννοιες που μιλούν στη νέα γενιά και κυρίως στους νέους ψηφοφόρους. Πρώτον, γιατί αυτοί δίνουν τις εκλογικές νίκες και δευτερευόντως γιατί είναι η γενιά που έρχεται και όχι η γενιά που απέρχεται.



Μετά τον ανασχηματισμό του Ιουνίου του 2014, είχατε κάνει λόγο για κάποια «λούμπεν στοιχεία» εντός της ΝΔ. Μπορείτε να γίνετε πιο σαφής;


Δε χρειάζεται να γίνω πιο σαφής. Έγινε σαφέστατο το εκλογικό σώμα. Αυτά τα στοιχεία σήμερα δεν βρίσκονται ούτε στη πρώτη γραμμή, ούτε σε μία σειρά εκλογής και μάλιστα πολλά από αυτά τα στοιχεία έχασαν πανηγυρικά τις εκλογές. Και υπενθυμίζω, για να μην υπάρχουν παρερμηνείες, τα λέω όλα αυτά δίχως να έχω χάσει ποτέ εκλογές. Ήμουν ο μόνος εν ενεργεία βουλευτής που παραιτήθηκε δίχως να έχει χάσει εκλογές».


Μετανιώσατε που αποδεχθήκατε το χρίσμα του υποψηφίου δημάρχου από τη ΝΔ το 2014, δεδομένου ότι με τις τότε πολιτικές της κινήσεις η κεντροδεξιά έμοιαζε να μην «καίγεται» για την δημαρχία της Αθήνας;

Εκ των υστέρων φάνηκε ότι δεν καιγόταν για τον Δήμο. Μου ζητήθηκε να δώσω τη μάχη της Αθήνας παρότι ήμουν βουλευτής Β’ Αθηνών κι ενώ άλλοι από την Ά Αθηνών είχαν αρνηθεί και δέχθηκα. Εμφανιζόταν στις δημοσκοπήσεις ότι εάν ήμουν ο μοναδικός υποψήφιος από την παράταξη, όπως τότε πιστεύαμε, θα κερδιζόταν ο Δήμος της Αθήνας και αποφάσισα να δώσω μέχρι τέλους αυτή τη μάχη. Στην πορεία τα πράγματα δεν ήρθαν έτσι. Πρώτον γιατί αποδείχθηκε ότι η ΝΔ δεν καιγόταν να κερδίσει το Δήμο και δευτερευόντως γιατί δεν ήμουν ο μόνος υποψήφιος. Τότε είχα διαβεβαιώσεις ότι θα ήμουν ο μόνος υποψήφιος και πως δεν θα υπάρξει διάσπαση στον χώρο που θα υποστηριζόταν από τη ΝΔ.


Είχατε προτείνει και στον κ. Κακλαμάνη να κατεβείτε ενιαία στις εκλογές, με αυτόν επικεφαλής, προκειμένου να υπάρχει κεντροδεξιά συνοχή στο δήμο των Αθηνών.


Προφανώς. Δε με απασχολούσε να είμαι μπροστάρης, αλλά να είναι η έκφραση της Αθήνας ενιαία. Πιστεύω ότι η Αθήνα και οι Αθηναίοι πολίτες έχασαν μια σημαντική ευκαιρία, όχι να με εκλέξουν δήμαρχο αλλά να γυρίσουν σελίδα στην πόλη τους, η οποία σήμερα παραπέει. H Αθήνα απέχει πολύ από αυτό που λέμε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Βλέπετε κάθε μέρα τι γίνεται στο κέντρο της. Και δεν τα λέω αντιπολιτευτικά αυτά. Ο Αθηναίος είχε μια ευκαιρία να αλλάξει το μοντέλο που απέτυχε και δεν θέλησε. Σέβομαι την άποψή του και μένω στην αντιπολίτευση εκεί που με έταξε. Απλώς, κρατάω  για τον εαυτό μου το δικαίωμα να κρίνω την απόφαση της πλειοψηφίας ως λάθος.


Σε συνέντευξή σας σε τηλεοπτικό σταθμό μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014 είπατε ότι «γνωρίζουμε ποιοι μας στήριξαν και ποιοι όχι». Τώρα, προϊόντος του χρόνου και έχοντας πιο ψύχραιμη ματιά μπορείτε να μας εξηγήσετε εκτενέστερα τι εννοούσατε;

Η βάση του κόμματος και πολλοί Αθηναίοι πολίτες μας στήριξαν και έδωσαν έναν πάρα πολύ ωραίο αγώνα. Η πλειοψηφία των στελεχών δεν καιγόταν να κερδηθεί ο δήμος της Αθήνας και αυτό ενδεχομένως να έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν είχαμε αυτοδύναμη κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας αλλά συγκυβέρνησή της με το ΠΑΣΟΚ. Όπως αποδείχθηκε περίτρανα, ο κ. Καμίνης ήταν εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε γι’ αυτό κατεβαίνει αρχηγός του ΠΑΣΟΚ και των άλλων δυνάμεων.


Μια και είπατε ΠΑΣΟΚ, τι προβλέπετε για τις διεργασίες στην κεντροαριστερά;

Επειδή βρίσκομαι στην αντιπολίτευση του Δήμου, εύχομαι στον κ. Καμίνη τα καλύτερα. Δεν θέλω, όμως, να πω να κερδίσει ο ένας ή ο άλλος για να μη φανεί προβοκάρισμα. Ας κερδίσει αυτός που μπορεί να προσφέρει τα περισσότερα στο δικό τους χώρο και κατ’ επέκταση στην Ελλάδα.



Ποια είναι η πολιτική σας σκοποθεσία; Εκ νέου διεκδίκηση της δημοτικής αρχής των Αθηνών, επιστροφή στην κονίστρα των βουλευτικών εκλογών ή κάτι άλλο;

Είμαι στο δήμο της Αθήνας, μένω στο δήμο της Αθήνας και κάνω την αντιπολίτευση μου σωστά. Είμαι από αυτούς που δεν πουλήθηκαν, δε συνθηκολόγησαν, δε συμβιβάστηκαν και δεν ‘αντάλλαξαν’ την εκλογή με τη ΝΔ, με οποιοδήποτε αξίωμα έμμισθο με τη σημερινή δημοτική αρχή, η οποία είναι υποψήφια για την κεντροαριστερά. Κάποιοι άλλοι το έκαναν. Συνεπώς είμαι αυτός που δικαιούμαι στο τέλος να αποφασίσω τι θα κάνω. Και προφανώς είμαι μαχόμενος στο δήμο της Αθήνας και αυτό τα λέει όλα.


Πότε εκτιμάτε ότι θα έχουμε εθνικές εκλογές;

Εκλογές μπορούν να προκύψουν ανά πάσα στιγμή. Προσωπικά πάντα υποστήριζα ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να εξαντλούν τετραετίες. Αντιλαμβάνομαι ότι κάτω από τις παρούσες συνθήκες, θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι όσο γρηγορότερα γίνουν εκλογές, τόσο καλύτερα για την χώρα. Θεωρώ ότι όσο πιο ομαλά πάμε στις επόμενες εκλογές και όσο δεν διακυβεύονται οικονομικά επιτεύγματα και υπάρχει σταθερότητα και συνοχή, τόσο το καλύτερο για τη χώρα και την επόμενη κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή, που βιάστηκε και προκάλεσε εκλογές με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, νομίζω ότι κατάλαβε στην πράξη το λάθος του, που δεν ολοκλήρωσε τη θητεία της η ΝΔ. Πήγαν πίσω διάφορες οικονομικές εξελίξεις, χρεώθηκε κατά πολύ ο τόπος και πισωγυρίσαμε. Πάλι θα κέρδιζε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ αν περίμενε και θα είχε πιο στρωμένη γη».


Άρα, εμμέσως μας λέτε ότι η πολιτική επικοινωνία της ΝΔ με μότο του τύπου «φύγετε», δε σας βρίσκει σύμφωνο. Σωστά;

Αντιλαμβάνομαι το γιατί λέγεται. Όμως, επειδή οι αντιπολιτεύσεις δεν μπορούν να επιβάλλουν το χρόνο των εκλογών και λόγω του ότι κάποια στιγμή πρέπει να μπούμε σε μία λογική συνταγματικής κατοχύρωσης των τετραετιών της κυβέρνησης, θα ήμουν ασυνεπής αν έλεγα ‘εκλογές εδώ και τώρα’. Βεβαίως καταλαβαίνω γιατί η ΝΔ νιώθει την ανάγκη να το πει.


Στην περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ 2004-2009, χρηματίσατε υπουργός σε δύο διαφορετικά χαρτοφυλάκια. Ποια λάθη πιστεύετε ότι της αντιστοιχούν και πόση ευθύνη φέρει η ΝΔ για την έλευση του πρώτου μνημονίου;

Εκτιμώ ότι αυτά τα χρόνια ήταν δημιουργικά για τον τόπο και η αίσθησή μου είναι ότι αυτό μπορεί να το καταλάβει και η πλειοψηφία των πολιτών γιατί ζούσε με πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής. Το μνημόνιο μπορούσε να έχει αποφευχθεί εάν όταν κέρδισε τις εκλογές το ΠΑΣΟΚ με τον Γιώργο Παπανδρέου, είχε πάρει μέτρα τα οποία εμείς ζητήσαμε να είχαν ληφθεί πολύ νωρίτερα. Kατεβήκαμε στις εκλογές με προτάσεις σκληρών μέτρων, όμως οι πολίτες δεν προέκριναν την λιτότητα. Αντιθέτως ενέκριναν το ‘λεφτά υπάρχουν’ του Παπανδρέου. Εξαιτίας όμως αυτής της δέσμευσης χάθηκε το πολύτιμο εξάμηνο. Και εξαιτίας των σφαλμάτων και των χειρισμών μιας επιπόλαιης τότε κυβέρνησης, δυστυχώς αποφάσισαν συρόμενοι να πάνε στο μνημόνιο. Τα μνημόνια για μένα ήταν των τότε κυβερνήσεων.


Δηλαδή δεν αναγνωρίζετε λάθη της ΝΔ;

Λάθη γίνανε. Εγώ μιλάω για τα μνημόνια. Τα λάθη της ΝΔ έχουν να κάνουν με το ότι πήγαινε με πιο αργό ρυθμό κάποιες μεταρρυθμίσεις, ή πως μπορούσαμε να ήμασταν πιο τολμηροί σε κάποιες αποφάσεις όπως τη προάσπιση των συμφερόντων της χώρας το 2008 που καιγόταν η Αθήνα. Αλλά αυτά εκ των πραγμάτων είναι λάθη που μπορούμε να συζητήσουμε και να αποδεχθούμε το κομμάτι των δικών μας ευθυνών. Αναμφίβολα, δεν είμαστε αλάνθαστοι. Αλλά, δεν αποδέχομαι να μπω στη λογική ότι ήταν αναπόφευκτο το μνημόνιο. Δε ψήφισα μνημόνια ευτυχώς, γιατί παραιτήθηκα, αλλά πιστεύω ότι το μνημόνιο αυτό δεν ήταν από αυτά που θεωρούνται αναπόφευκτα. Στη πορεία έγιναν αναπόφευκτα, γιατί το ένα και η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής έφερνε το άλλο. Αλλά το πρώτο μνημόνιο πραγματικά μπορούσε να είχε αποφευχθεί.


Ένα μη οικονομικό παράδειγμα. Δεν ήταν λαθεμένη ή έστω άτσαλη η επιχείρηση επαναπροσδιορισμού του εξωτερικού προσανατολισμού της χώρας με το άνοιγμα προς την Ρωσία;

Στην εξωτερική πολιτική τα πράγματα έγιναν κατά τέτοιο τρόπο που θα μπορούσε να λεχθεί ότι πρόκειται για μια περίοδο εθνικής ανεξαρτησίας και εθνικής υπερηφάνειας. Άτσαλα κάναμε κάποιες μονιμοποιήσεις των τότε συμβασιούχων, μεγαλώσαμε δηλαδή τον ευρύτερο δημόσιο τομέα χωρίς να υπάρχει λόγος. Σφάλμα ήταν επίσης ότι δεν μπορείς να μιλάς για επανίδρυση του κράτους με διορισμούς. Όμως σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής, οικονομικής πολιτικής και ανάπτυξης της χώρας, νομίζω έγιναν πολλά και σημαντικά βήματα.


Πολύ καιρό απείχατε από τις δημόσιες εμφανίσεις λέγοντας «μιλάω μόνο όταν έχω να πω κάτι». Εν τούτοις, θεωρείτε ότι ο κόσμος συμμερίστηκε αυτή την άποψη ή πίστεψε ότι αδρανείτε;

Δεν είμαι αλκοολικός της δημοσιότητας και αυτό στην εποχή μας είναι ζητούμενο. Είναι ζητούμενο να έχεις κάποιους ανθρώπους να μπορούν να αντιστέκονται στην αυτοπροβολή τους. Εξαρτάται από ποια οπτική γωνία προσεγγίζουν την κατάσταση. Για κάποιους η σιωπή είναι απλώς σιωπή ενώ για άλλους έχει μεγαλύτερο νόημα από τις άναρθρες κραυγές. Στη ζωή μου δεν έβγαζα άναρθρες κραυγές και κυρίως δεν πάσχω από πολιτική υστερία. Τα έχω βρει αυτά στο ντιβάνι της δικής μου ψυχανάλυσης. Τα έχω καλά με τον εαυτό μου.


Εάν είχατε ένα φιλμ ανά χείρας με όλη την πολιτική σας καριέρα, πείτε μας  δύο - τρία σημεία που θα εστιάζετε; Θετικά, αρνητικά. Κάτι που σας στιγμάτισε.

Σημαντική στιγμή είναι ότι για πρώτη φορά ένας αυτοδημιούργητος νέος, προερχόμενος από τον φοιτητικό συνδικαλιστικό χώρο, γίνεται εκπρόσωπος Τύπου και μάλιστα ο νεότερος στην πολιτική ιστορία. Εξίσου εξαιρετική στιγμή ήταν ότι ήμουν από τους πιο νέους βουλευτές. Από πολύ μικρή ηλικία είχα την ευκαιρία να ζήσω δίπλα σε ανθρώπους που σήμερα δεν είναι εν ζωή, όπως ο Θανάσης Κανελλόπουλος, ο Μιλτιάδης Έβερτ. Άτομα που δεν έχουν καμία σχέση με το επίπεδο της σημερινής Βουλής. Για μένα ήταν πολύτιμα κεφάλαια και μέσα από την ώσμωση με τέτοιους πολιτικούς, είναι σα να έζησα δύο ζωές, όσον αφορά στις εμπειρίες που αποκόμισα.
Επίσης, ήταν πολύ σημαντική στιγμή όταν με πίεζαν πολλοί συνάδελφοι βουλευτές μετά την παραίτηση του Κώστα Καραμανλή, να είμαι υποψήφιος αρχηγός της ΝΔ, προκειμένου να μπω σφήνα ανάμεσα στον Αντώνη Σαμαρά και στην Ντόρα Μπακογιάννη, ώστε να προωθηθεί η νέα γενιά στελεχών. Θεώρησα ότι η ΝΔ δεν ήταν ώριμη να προχωρήσει με έναν αυτοδημιούργητο, χωρίς πολιτική οικογένεια και μάλιστα τόσο νεαρό, κι έτσι θεώρησα πως ήταν καλύτερο να αφεθεί στο ξεκαθάρισμα λογαριασμό του παρελθόντος σε ένα από τα δύο αυτά ιστορικά στελέχη. Δική μου απόφαση ήταν να στηρίξω τη Ντόρα Μπακογιάννη. Αυτό βέβαια μου στοίχισε πολύ στη σχέση με τον Αντώνη Σαμαρά, με τον οποίο είχα φιλία. Όμως, πολιτικά σκεπτόμενος, θεώρησα ότι η Ντόρα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα εκείνη την εποχή στην παράταξη. Νομίζω πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν το κατάλαβε, πικράθηκε και αυτό δημιούργησε μια σκιά στις μετέπειτα σχέσεις μας. Δεν μετανιώνω για τις αποφάσεις που πήρα. Απλώς, θα έπρεπε να έχω ακούσει εκείνα τα στελέχη και να είχα καταθέσει το δικό μας στίγμα στο πολιτικό παιχνίδι.

Περιγράψτε μας την καθημερινότητά σας, τώρα που δεν έχετε πολιτικές υποχρεώσεις. Βλέπω ένα ενδιαφέρον βιβλίο δίπλα σας.


Όταν δεν έχεις την πολιτική, έχεις να κάνεις πάρα πολλά πράγματα. Αρχικά επαγγελματικά, ώστε να αυξάνεις τον κύκλο των εργασιών σου διότι αυτό είναι το εισόδημα από το οποίο ζεις. Δευτερευόντως, ο ελεύθερος χρόνος σου είναι για τον εαυτό σου και πράγματι περιέχει πολύ διάβασμα και δια βίου εκπαίδευση. Και τώρα για παράδειγμα ξεκινάω μια ενασχόληση με ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη συμπεριφορά και την ψυχολογία. Όλα αυτά κρατούν ζωντανό το μυαλό.
Πολιτική 7730078971661537238
Περιμένουμε το σχόλιο σου
Αρχική σελίδα item